Design
De GSX-R
1000 model 2005 is korter uitgevoerd. De achterkant heeft
een wespentaille gekregen. Suzuki staat al bekend om zijn
eigenzinnige vormgeving, zoals je aan de uitlaat wel kunt
zien. De meeste racers hebben normaal gesproken seatpipes in
de achterkant zitten, die onder het zadel lopen. De Suzuki
GSX-R 1000 heeft een dikke uitlaat onderlangs lopen. Hij
valt wel op, maar hij past precies in het hele design van de
motor.
Ook de voorkant zal je niet ontgaan. De
futuristische neus heeft een aparte koplamp. De inlaat zit
in het midden zo dicht mogelijk bij de neus van de motor.
Dit is niet alleen bedoeld om de motor een stoere
uitstraling te geven, maar zorgt ook voor maximaal vermogen.
Suzuki GSX-R750
Suzuki heeft voor de GSX-R750 2006-versie een
nieuw motorblok geproduceerd. De krachtbron is lichter,
compacter en heeft meer power. Ook is de motor op het gebied
van aërodynamica verbeterd. Voor de GSX-R750 is gezocht naar
de best mogelijke balans tussen zwaargewicht prestaties en
middengewicht handelbaarheid. Deze motorfiets is gemaakt
voor op het circuit én op straat. De nieuwe motorfiets is
compacter, sterker en aërodynamischer dan voorganger. Toen
de eerste GSX-R750 meer dan 20 jaar geleden werd
geïntroduceerd, werd daarmee een geheel nieuwe categorie
motorfiets gedefinieerd: De echte race replica. De GSX-R750
is sindsdien een directe schakel tussen het circuit en de
straat.
De 2006 GSX-R750 heeft een compleet nieuw
motorblok gekregen. Deze is compacter, lichter, heeft meer
vermogen en de mogelijkheid om hogere toerentallen te
draaien. Het motorblok heeft vier kleppen per cilinder, is
vloeistofkoeling en is uitgerust met digitale brandstof
injectie. De motorfiets heeft een drooggewicht van 163 kg en
een vermogen van 150 pk (158 pk met RAM-Air).
De nieuwe Suzuki is uitgebreid getest in de
windtunnel voor een nog betere aërodynamica. Zo is de
complete motorfiets smaller gemaakt en zijn de voorste
richtingaanwijzers in de spiegels geplaatst en de achterste
richtingaanwijzers geïntegreerd in de achterpartij.
Suzuki Hayabusa

De Hayabusa heeft zich in de
afgelopen jaren ontwikkeld tot een legende in de motorwereld.
Een machine die de naam kreeg van een Japanse valk die er om
bekend stond makkelijk door de wind te “snijden”. Het was en
is een motor die zulke enorme prestaties leverde die elke
concurrent ver achter zich liet. Tot vorig jaar de ZZR1400
op de markt kwam, die probeerde de Hayabusa een beetje van
zijn troon te stoten. Er moest dus een nieuwe Hayabusa komen,
een update van de legende. Het motorblok moest efficiënter
en soepeler gaan lopen, meer inhoud, een bredere koppelband,
een betere kracht/gewichtsverhouding en uiteraard minder
uitstoot.
De nieuwe Hayabusa heeft
een verbeterde aerodynamica en windbescherming, een gladder
bodywork en betere luchtgeleiding over de berijder. Alle
veranderingen zijn getest in de windtunnel met in het
achterhoofd dat de motor bereden moet worden. Zowel rechtop
als gedoken achter het windscherm. De kuip is iets breder
geworden en het windscherm is 15mm hoger geworden om
weerstand van knieën die buiten de kuip steken te
verminderen. Ook de aanhechtingspunten tussen de kuipdelen
zijn gladder geworden, zonder uitstekende schroeven. Tevens
werden de vorm en de diameter van de luchtkanalen in de kuip
aangepast en de top van de brandstoftank is verlaagd om meer
ruimte te bieden aan de helm van de berijder als hij achter
het windscherm wil duiken. De richtingaanwijzers in de kuip
zijn zo gebouwd dat ze precies in de uiteinden van de
ram-air kanalen passen, zo steken ze niet uit. De achterkant
heeft nog steeds de ronde vormen van het vorige model, maar
is volledig aangepast. De richtingaanwijzers zijn mooi
geïntegreerd in de kont en geven samen met het achterlicht
dezelfde straaljager-achtige vorm die we ook bij de GSX-R
serie zien.
De basislayout van het
motorblok is ongeveer hetzelfde gebleven. Vloeistofkoeling,
ram-air, brandstofinjectie en holle dubbele bovenliggende
nokkenassen die vier kleppen per cilinder aandrijven. De
cilinders zijn nu voorzien van een nikkel-fosfor-siliconen
coating die de afgifte van hitte en de duurzaamheid
verbetert. Het motorblok van de Hayabusa heeft nu een inhoud
gekregen van 1340cc. Dit komt door de vergroting van de slag
van de zuiger van 2mm. De boring is wel hetzelfde gebleven,
namelijk 81mm. Het motorblok is dus nu niet alleen sterker
over de hele toerenband, maar ook zuiniger en heeft een
verbeterde gasreactie.

Ook de Hayabusa heeft het nieuwe Suzuki Drive Mode Selector
systeem aan boord. Die stelt de berijder in staat tijden het
rijden de beste mapping te kiezen voor de situatie waar hij
zich in bevindt. Het zijn er in totaal drie, om een
voorbeeld te noemen kan de berijder een mapping kiezen voor
snelweggebruik en een mapping voor bijvoorbeeld krappe
bochten. Stand A levert de normale kracht voor de motor,
stand B zorgt er voor dat het koppel lineair afgegeven wordt
en stand C zorgt voor een totale lineaire krachtafgifte door
de hele toerenband.
Het chassis van de motor
werd ook helemaal aangepast. Het frame is lichter, de
stijfheid van de achterbrug is verhoogd met 10 procent en
het subframe is aangepast om meer gewicht aan te kunnen.
Tevens is de zit van de passagier 17mm verlaagd. De
wielbasis is nog steeds 1485mm.
De 43mm upside down
voorpoten zijn voorzien van een DLC (Diamond Like Coating)
die het in- en uitveren van de poten verbeteren.
Veervoorspanning, compressie demping en rebound demping zijn
volledig instelbaar. Ook heeft de Hayabusa radiaal
opgehangen remmen gekregen. Aan de achterkant zit een enkele
KYB schokdemper voorzien van een progressieve link. Ook deze
is volledig instelbaar.