|
|
Sport
en supersport
Meest bekende voorbeelden:
Suzuki 750/1000 GSX-R, Honda CBR 1000 RR, Honda 600 RR,
Kawasaki ZZR100, Kawasaki ZZR600, Yamaha R1 en Yamaha R6.
Sportmotoren hebben een korte veerweg (onder andere om ze zo
stijf mogelijk te houden). Vering en demping moeten van een
uitstekende kwaliteit zijn om te garanderen dat het contact
met de weg goed blijft. Want grip is uiteraard erg
belangrijk wanneer je met hoge snelheid door een bocht gaat.
De supersport motor is bedoeld
voor mensen die een machine met fikse prestaties willen
hebben, dit gaat wel ten kosten van het comfort. Dergelijke
motorfietsen zijn hierdoor over het algemeen niet geschikt
voor dagelijks (woon-werk) gebruik. Dit zijn de meest
sportieve motorfietsen, hier telt alleen de beschikbaarheid
van veel motorvermogen, een zo laag mogelijk gewicht,
uitstekende stuureigenschappen en een gestroomlijnd
uiterlijk. Deze motorfietsen zijn meestal directe afgeleiden
van de motorfietsen die tijdens de competities worden
gebruikt en hebben dan ook vaak dezelfde kleurstelling. Dit
type motorfiets met volle kuip en racezitje is in Nederland
het meest verkochte model motor.
Supersport
motoren zijn heel fascinerend. Hun voorkomen is een gevolg
van zowel hoogstaande esthetische normen als aërodynamisch
onderzoek en hun prestaties tarten de verbeelding.
Topsnelheden van meer dan 250 kilometer per uur,
piekvermogens van niet zelden plus 150 pk… daar heeft men
terecht heen wat ontzag voor! Ondanks hun fascinerende
prestatievermogens worden Supersport motoren echter niet
zelden verkeerdelijk gezien als motoren die in feite meer
thuis horen op het circuit dan op de openbare weg. Maar al
te gemakkelijk wordt daarbij vergeten dat deze motoren, die
als paradepaardjes gebruikt worden door de fabrikanten om
hun technisch kunnen tentoon te spreiden, opgebouwd zijn met
de beste componenten.
Hun frames, hun remmen en hun veersystemen zorgen voor
extreem hanteerbare motoren, een fenomenale wegligging en
een grote veiligheidsmarge, ook bij het gebruik op de
openbare weg. Ondanks hun hoog vermogen zijn deze motoren
ook heel gebruiksvriendelijk; hun krachten zijn gemakkelijk
doseerbaar en een voor de piloot ergonomische zithouding
zorgt voor een breed gebruiksgebied. Wat de
milieuvriendelijkheid van de Supersport motoren betreft
hoeft men zich geen zorgen maken. Deze motoren verbruiken
nauwelijks meer brandstof dan de gemiddelde sportieve
tourmotor en beantwoorden aan de strenge Euro III
emissienormen.
Verleid door de fascinatie die deze motoren oproepen, zijn
de Supersport motoren niet alleen geliefd meer bij op en top
ervaren motorrijders; ook minder bedreven stuurlui laten
zich maar wat graag zien aan boord van zo’n prachtige bolide.
Deze trend is heel natuurlijk maar houdt niettemin risico’s
in, tenslotte wordt maar al te gemakkelijk vergeten dat dit
de Ferrari’s en de Porche’s zijn van de motorsport. Wie een
Supersport motor koopt moet er zich van bewust zijn dat deze
motor gemaakt is met de gedachte dat de bestuurder over een
grote dosis zelfbeheersing en zelfkennis beschikt om het
enorme potentieel dat een dergelijke motor in zich heeft in
goede banen te leiden.
Sportmotoren voor asfalt en verhard terrein
GP racing
Racemotoren zijn ontworpen
voor het circuit. Elke vorm van comfort is hun volkomen
vreemd en alles draait om een zo laag mogelijk gewicht, zo
goed mogelijk sturen, zo goed mogelijke wegligging, zo hoog
mogelijke topsnelheid en die dan ook zo snel mogelijk kunnen
bereiken, maar zeker ook een zeer korte remweg. Verder is de
luchtweerstand een belangrijke factor. Dit is te zien aan
hun uiterlijk met de opvallende volle kuip die rondom de
gehele motor zit. Deze kuipen worden in windtunnels getest.
De motoren zijn vaak zover opgevoerd dat ze na een seizoen
racen volkomen versleten zijn. Het model van deze machine
vindt men op straat weer terug in de Sport en SuperSport
klasse en deze blijken zeer gewild te zijn.
Er zijn tijdens een
Grand-prix weekend 3 verschillende klassen die voor het
wereldkampioenschap tellen: de 125cc, de 250cc en de Motogp.
Deze klassen zijn ingedeeld naar de cilinderinhoud van de
motor. De 125cc is 125cm3 (vaak een 1-cilinder motorfiets),
de 250cc is 250 cm3 inhoud (2-cilinder). Deze motoren werken
d.m.v. het 2-taktprincipe. De motogp had aanvankelijk 990
cm3 inhoud en werkt volgens het 4-taktprincipe. In het
seizoen 2007 werd de cilinderinhoud teruggebracht naar 800
cc. Deze motoren hebben vaak 4 of 5 cilinders. Tot 2002
heette deze klasse de 500cc en werkte ook volgens het 2-takt
principe en hadden 500 cm3 inhoud, vaak waren dit 4-cilinder
motorfietsen.
Het leven van een supersport motor
Supersport modellen zijn geen
lang leven beschoren. En dan hebben we het natuurlijk niet
over de ongevalstatistieken, maar over hun modelleven. Elke
twee jaar worden ze weer afgelost door een nog sterkere, nog
lichtere, en tegenwoordig ook nog schonere versie, waarbij
het steeds weer opvalt, op hoe ontzettend veel punten de
fabrikanten hun motoren toch weer weten te verbeteren. Heel
veel hiervan komt uit de racerij.
|